|
Het Noorse Gazpacho is de voorbije week begonnen aan zijn Tick Tock tour. Helaas hield de band dit jaar geen halte in België, maar we konden gelukkig vorige donderdag de band live aan het werk zien in het popcentrum W2 in Den Bosch. Gazpacho werd voornamelijk bekend als supportact van Marillion. Hun melancholische muziek is moeilijk in een hokje te stoppen, maar er zijn raakvlakken met bands zoals Radiohead, Marillion, Porcupine Tree, Talk Talk, Jef Buckly….
In 2007bracht de band hun meesterwerk “Night “ uit dat door de internationale pers zeer positief onthaald werd. Dit album stond langer dan een jaar in de Progwereld lezerstop 20 en belandde op de 8e plek van de Progressieve Rock Page Poll. Eind deze maand brengen ze de opvolger “Tick Tock” uit, en het ziet er naar uit dat dit album Gazpacho nog verder zal omhoog tillen.
De hypnotiserende muziek van Gazpacho werkt verslavend en brengt de luisteraar langzaam in een soort trance die beelden oproept over donkere nachten, bergen, eindeloze woestijnen, ruimte, rust….
Ook live is Gazpacho fenomenaal sterk. Tijdens het eerste deel van hun concert brachten ze voornamelijk werk uit hun laatste album. Tijdens het tweede deel hoorden we o.a. de integrale uitvoering van Night. Hun twee epische nummers “Tick Tock” en “Night”, alleen al goed voor meer dan 1 uur luistermuziek van het hoogste niveau, brachten het publiek in een zalige trance.
Tijdens het nummer “Tick-Tock” werden we mee op reis genomen door een klok,een prachtige reis van twintig minuten. Geen muzikale krachtpatserij, technische hoogstandjes of egotripperij, maar een coherent geheel waar alles ten dienste staat van hun muziek. Beklijvende muziek van uitzonderlijke schoonheid puur uit het hart… waar geen enkel bandlid op de voorgrond staat, maar waar ieder op een subtiele wijze een evenwaardige bijdrage levert aan het geheel.
Na dit epos van meer dan twintig minuten maakte de band een sprongetje terug in de tijd naar het album Firebird met het fantastische Symbols. De prachtige stem van hun charismatische zanger Jan Hendrik Ohme veroverde de harten van de aanwezigen.
Daarna werd het mistig en werden de kaarsjes aangestoken en de lichten gedoofd. Iedereen wist wat dit betekende.
“Night” werd ingezet door het aanzwellend ritme van drums, toetsen en basgitaar….. een bezwerend ritme dat als een rode draad het ene hoogtepunt met het andere verbond. Prachtige vioolpartijen wisselen af met subliem gezongen melodieën , heftige gitaarriffs en subtiele keybordklanken. betoverende muziek die je meeneemt naar oorden die voorheen niet leken te bestaan. Muziek met een enorme gelaagdheid die slechts langzaam haar geheimen prijsgeeft.
Na meer dan 40 minuten doofde deze broeierige droomtrip uit met heerlijk viool- en pianospel met op de achtergrond die verslavende pulserende beat waar alles mee begon. Alles is mistig maar het geeft je een dusdanig goed gevoel dat niets er meer toe doet. Muziek van het hoogste niveau.
Half bedwelmd werden we uit onze droom gezogen door twee prachtige toegiften. “Winter is Never”, het geweldige slotnummer van “Tick Tock”, kenmerkt zich door zeer hoge vocalen en een zeer melodieus refrein. Dit nummer zal tevens op single worden uitgebracht. Een nummer dat hopelijk tot bij het brede publiek zal geraken. Hierna sloot de band af met Bravo wat een supernummer is om mee af te sluiten.
Voor ondergetekende was dit concert één van de grootste hoogtepunten van de voorbije jaren. (Jaak Geebelen) toegevoegd op 29 maart 2009 |
Bekijk fotoalbum