Op dit moment zijn er geen wedstrijden. Kijk binnenkort nogmaals

Nieuw Belgisch talent zorgt voor vuurwerk op Humo's Rock Rally

Humo´s Rock Rally zorgt voor naam en faam in ons Belgenlandje. An Pierlé, Novastar, Goose, The Van Jets en Noordkaap zijn slechts enkele van de klinkende namen die uit de rally voortkomen. De preselecties zijn dan ook uitermate spannend voor elke band die droomt van roem in eigen land.

In jeugdhuis Nijdrop in Opwijk mocht Lapaz gisterenavond de spits afbijten. Deze band verscheen onlangs nog in een aflevering van Debby & Nancy en net zoals het programma straalt de groep een 'feel good'-vibe uit. De songs zijn soms wat aan de makke kant waardoor de muziek een aangenaam tussendoortje wordt. Wat niet wegneemt dat sommige poppy deuntjes toch blijven nazinderen.

De frontman van Zender stond er een beetje onwennig bij en werkte netjes zijn set af. Brave muziek die soms wat bij pop aanleunt en zelfs hier en daar enkele countryinvloeden vertoont. De muziek springt er echter niet tussenuit in deze straffe voorronde.

Free Zamundo was de eerste verademing van de avond. Originele muziek en een zangeres wiens stem bij momenten een light versie van Pj Harvey leek. Inspirerende gitaarriffs en alvast het betere werk. Bij wijlen een beetje chaotisch maar toch veel potentieel voor de toekomst.

A school of Quiet bestaat uit ervaren muziekrotten. De zanger en gitarist zaten in .calibre en haalden er ook nog een bassist en de drummer van Zornik bij. Podiumervaring loont blijkbaar want het is de eerste keer van de avond dat er een kleine explosie ontstaat. Scherpe snedige songs en een zanger die het publiek met plezier bespeelt.

Een oude bekende op het podium. De gitarist van Zender waagt ook zijn kans als frontman van de groep The Gibs. Een stevige portie rock´n roll die je echter bij een hoop groepen in een dozijn vindt. Een beetje meer variatie was misschien handig geweest.

Douglas Firs is een zeer moedige jongeman. Geflankeerd door zijn gitaar trotseert hij in zijn eentje een volle concertzaal om zijn emotionele songs op los te laten. Een stevige portie lef om zelfzeker op het podium te staan na een hele avond gitaargeweld. Mooi en soms wel eens ontroerend, alleen een beetje eentonig.

Mauz brengt aangename deuntjes die hier en daar wel aanslaan. De muzikanten staan er en brengen de muziek met overtuiging. Het begin verliep een beetje stroef maar het laatste nummer kon alvast overtuigen.

De jonge veulens van The Sins uit Dendermonde spelen een thuismatch en dat is er aan te merken. Gillende meisjes verzamelen zich rond het podium en vanaf de eerste seconde fikt zanger Linard de zaal. The Sins zijn duidelijk gegroeid doorheen de jaren. Een set waar de groep als een wervelwind doorheen raast maar niet zonder eerst het publiek mee te nemen voor de dolste rit van hun leven.

Blues in Bombay was de enige West-Vlaamse band van de avond. Daardoor laten ze zich echter niet uit het lood slaan en de groep vliegt er meteen stevig tegenaan. Soms ontbreekt het geheel wat maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het enthousiasme van deze groep. Lekkere indierock met popinvloeden.

BE-Sides was de laatste band van de avond en stak nogal flauwtjes af na de twee voorgaande groepen. Een verzameling songs die klonen van elkaar zijn en een show die niet echt wervelende te noemen is.